Afleiding . . .
Regelmatig moet ik mezelf even terugfluiten.
Voornemen was dan bijvoorbeeld mijn boekhouding te doen, maar al gauw ben ik verdwaald in twitteren, muziek luisteren, computer opschonen, de was, de afwas, enz.
Alle opleidingen, cursussen, workshops, boeken en oefeningen ten spijt.
Het wil soms gewoon even niet lukken om gewoon bij de les te blijven.
Wil ik niet uit mijn comfortzone vandaan komen.
Vlieg ik uit de bocht.
Schiet ik alle kanten op.
En hoe groter het oordeel op dat moment dat ik afgeleid ben van hetgeen ik wilde doen, hoe langer de afleiding duurt.
Mijn ervaring: gewoon even toegeven aan de afleiding. Als de afleiding gezien en herkend is, een glimlach heeft ontvangen, des te sneller er échte aandacht kan worden gegeven aan de oorspronkelijke actie.
Herkenbaar?
Hoe hou jij jezelf bij de les?
Tagged with: afleiding • focus • oordelen • voornemens
Filed under: Inzichten
Like this post? Subscribe to my RSS feed and get loads more!
Mezelf ‘cadeautijd’ geven. In mijn gedachte zeg ik: oke, ik heb 3 vervelende klusjes. Ik ga éérst even een half uurtje op de laptop bezig, koffie drinken en lekker nietsdoen, en daarna doe ik vervelend klusje nummer één.
als ik dat vervelende klusje gedaan heb (wat vaak een goed gevoel geeft) geef ik mezelf ‘cadeautijd’. ik geef mezelf een pauze van een half uur ofzo, waarin ik mag doen wat ik wil. daarna moet klusje nummer twee gebeuren. etc,etc. dat werkt. voor mij. zo doe ik het meestal. het leven moet leuk blijven, ook al moeten sommige dingen ook gebeuren.
Enorm herkenbaar! Soms helpt ‘t om voor mezelf een to do list te maken: eerst die dingen doen, en dan pas mezelf verliezen. Dacht vandaag nog: maar weer ‘ns vaker doen, zo’n lijstje… Na een dag rondhangen terwijl waardevolle tijd door mijn vingers glipte.
Heel herkenbaar!
Ik verdeel de rotklussen vaak ik hapbare brokken.
In ieder geval een half uur er aan werken is dan mijn streven.
Vaak blijft het daar dan bij en af en toe heb ik de smaak te pakken en doe ik de hele klus in een keer.
In het laatste geval ben ik nadien zo blij, dat gevoel neem ik dan mee naar de volgende keer. Waardoor rotklussen niet meer zo rot zijn.
Bij mij heeft het trouwens vaak te maken met onhandigheid en ontwetendheid dat maakt dat ik een klus vervelend vind.
Heeeeeeeeeeel herkenbaar!
Ik verschuil mij gewoon heel eigenzinnig achter de term “procrastineren”, en zeg dat ik er echt en eerlijk niks aan kan doen dat ik dingen voor mij uitschuif. Dat het een genetisch defect is of zo.
Om dan later met de gebakken peren te zitten en alles op alles te moeten zetten om de verloren tijd weer in te halen.
Ik blijf achter mezelf aanrennen op die manier, en toch kan ik het niet laten. Menselijk? Mezelf? Gewoon ik?
Structuur en overzicht is waar ik mij goed in voel.
Rust,regelmaat en geordend is hoe ik mijn dagen doorbreng.
Ik ben hoogsensitief,en iets afraffelen ligt mij niet.
Huishoudelijke klusjes verdeel ik,en wat vandaag niet lukt,komt morgen,maar dat morgen stel ik niet gauw uit.
S avonds neem ik tijd voor onspanning,en de was opvouwen hoort er dan ook bij,ik zit immers!
Haasten vind ik verschrikkelijk,het zit niet in mijn aard en zou er behoorlijk nerveus van worden.
Hoe ouder ik wordt,hoe minder moet.
In de trein neem ik mijn psychologielektuur mee,daar kom ik s avonds niet aan toe,té moe.
Sinds kort Engels opfriscursus,en dan al s ochtends vroeg,voordat ik naar mijn werk ga,dan ben ik op mijn fitst!!