Dit woord was er voor mij opeens, zo leek het. Het intrigeerde mij. Het speelde de hele dag door mijn hoofd en ik wist niet waarom of waardoor. Daarom ben ik vorige week aan een onderzoek begonnen. Mijn onderzoek naar moeiteloosheid . . .

Elke keer stel ik mijzelf dezelfde vragen. En hoe drukker in mijn hoofd, des te groter behoefte aan moeiteloosheid, zo lijkt het.

Vragen . . .
Wat is ‘moeiteloosheid‘?
Wat betekent moeiteloosheid voor mij?
Wanneer ervaar ik moeiteloosheid?
Wat moet ik doen om het te ervaren?
Of moet ik er juist iets voor laten?

Antwoorden . . .
Voor dit moment zijn dit mijn antwoorden. Wellicht zal het binnenkort anders zijn.
Moeiteloosheid: het is dat wat ik met plezier doe.
Waarvan ik geniet.
Waar mijn passie ligt.
Waar ik blij van wordt.
Wat mij geen moeite kost.

Als ik toegeef aan dat wat mijn lichaam mij duidelijk maakt en ik daar naar luister, dan is dát het wat er voor dat moment voor mij nodig is ! De ene keer zal dat een actie (of bepaalde handeling) zijn, een andere keer een moment van ontspanning.

De ervaring . . .
Ik had griep, werd een paar keer wakker en kon ‘opeens’ moeiteloosheid ervaren: ik kon mij volledig overgeven aan mijn gekuch, gesnotter en mijn gevoel van een hoofd vol watten.
Bij het wakker worden werd ik mij ervan bewust dat er altijd moeiteloosheid is.
Dat ik daar niets voor hoeft te doen.
Alles waarvoor ik actie moet ondernemen, wat niet ‘als vanzelf’ gaat (dus waar ik bewust of onbewust weerstand tegen heb) gaat dus niet moeiteloos. Terwijl ik vaak het gevoel heb op zoek te zijn naar niets hoeven doen, naar rust en ontspanning. En vooral ook: hoe dat er dan van mij dan uit ‘moet’ zien.

Vaak lijkt het mij moeite te kosten om een moment van nietsdoen te willen ervaren. Dat ik die tijd moet inplannen. Er tijd voor vrij moet maken. Er dingen voor moet laten. Terwijl ik nu inzie dat ik voor het ervaren van moeiteloosheid niets meer hoef te doen dan het moment te ‘ervaren’ . . .

Opgestaan, mij bewust zijnde van moeiteloosheid, hoefde ik niets. Totdat het denken zich ermee ging bemoeien en er van alles door mijn hoofd spookte. “Ik moet werken, aan de studie, poetsen, de was doen, workshop plannen, cursus ontwikkelen, schrijven en… “.

Ik klap mijn laptop open en het eerste wat ik zie is een filmpje over devotie. De woorden die ik aan moeiteloosheid geef zie ik nu terug in beelden: vier mensen die vertellen over hun devotie, hun passie. Voor de een is dat de Tango, voor een ander Bikram Yoga, een man laat ons zijn passie voor Feyenoord ervaren en een vrouw neemt ons mee naar haar kerk.

Op het moment dat ik mij verzet tegen dat wat mijn lichaam mij aangeeft, dan zal er weerstand zijn. Ik geef toe aan wat ik voel en observeer, klap mijn laptop dicht en trek een dekentje over mij heen. Vandaag bestaat het ‘er aan toegeven’ uit: platliggen en rustig aan doen. Wat het mij oplevert: rust, ontspanning, creativiteit en inspiratie.

Dat was wat nodig was !

En mijn onderzoek duurt voort . . .

Tagged with: • • • • • • • • • • • • •

Filed under: Financiën & werk • Gezondheid & welzijn & voeding • Inzichten • Liefde & relaties

Like this post? Subscribe to my RSS feed and get loads more!