Nieuw: en dan?
Nieuwe schoenen kopen.
Een nieuwe liefdes-, werk- of vriendschapsrelatie beginnen.
‘Nieuw’ behoeft communicatie
- Heb ik het nodig?
- Waarom / waarvoor denk ik het te kunnen gebruiken?
- Wat gaat het mij opleveren?
- Wat is mijn onderliggend verlangen?
Reflectie
Als ‘nieuw’ niet meer nieuw is en scheurtjes gaat geven, zowel bij dat paar nieuwe schoenen als een relatie, is het tijd voor reflectie:
- Ben ik er nog steeds blij mee?
- Voldoet het nog op dezelfde manier als toen ik er voor koos?
- Hoe lang wil ik er nog mee doen?
- Waar leg ik voor mijzelf de grens?
- Doe ik net of ik de scheurtjes niet voel of zie?
- Breng ik mijn schoenen ook nog voor een tweede of derde keer naar de schoenmaker?
- Sluit ik binnen mijn relatie nog een tweede of derde keer mijn ogen en doe ik alsof er niets aan hand is?
- Hoe goed heb ík ervoor gezorgd waardoor ik deze schoenen / deze relatie niet meer als ‘nieuw’ ervaar?
Niet nieuw = prettig
Soms is het juist fijn als het nieuwe er wat van af is. Je lievelingsspijkerbroek die je het nooit meer weg wilt doen. Of dat ene paar schoenen die je liefst altijd aantrekt.
Zo is het ook binnen een relatie.
Als je langer met elkaar omgaat en open en eerlijk met elkaar communiceert, voel je je veilig en vrij om de ander iets te vragen of te zeggen. Ben je in staat de ander te horen en te zien. Op die manier sta je open om altijd nog nieuwe dingen bij de ander te ontdekken. Omdat je open staat voor de verbinding die je met de ander ervaart. De ander en jezelf de ruimte geeft te blijven groeien en te ontwikkelen.Totdat je stopt met communiceren en de relatie uiteindelijk door een van beiden zal worden verbroken. Omdat je iets bij de ander tegenkomt waar je je niet in kunt vinden. Wat je niet fijn of prettig vind. Dat wat je in de ander zag blijkt minder te passen bij de rest van jouw leven, vriendschap of werk. Minder dan je in het begin dacht toen je, verblind door de glans van het ‘nieuwe’ eraan, wat je niet zag of wilde zien van de ander.
Dat mooie paar schoenen: eigenlijk zitten ze niet zo lekker, maar wilde je ze graag hebben omdat ze zo leuk bij dat ene jurkje stonden. Ze blijken toch veel minder goed te passen bij de rest van hoe jij jouw kledingkast hebt ingericht.
Op het moment dat je de (werk-, vriendschaps-, liefdes-) relatie aanging was je focus misschien niet gericht op het hele plaatje, maar op een gedeelte daarvan. Paste dat stuk wat ‘nieuw’ was voor jou op dat moment helemaal. Alleen bleek achteraf dat het gehele plaatje, dat wat je eerst niet kon of wilde zien, toch minder goed paste bij de rest van je leven. Dan is het goed om er afscheid van te nemen, waardoor je ruimte maakt voor iets nieuws: een compleet plaatje wat wél past.
Kijk daarom regelmatig naar wat je nu hebt en vraag je af:
“Als ik voor iets nieuws zou mogen kiezen,
zou ik dan kiezen voor hetzelfde?”Wat is daarop jouw antwoord?
WRITE ON THURSDAY. #WOT "Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract?" Zie voor verdere uitleg de blog van Karin
Tagged with: #wot • communiceren • durven • loslaten • verbinden • verlangen
Filed under: Financiën & werk • Inzichten • Liefde & relaties
Like this post? Subscribe to my RSS feed and get loads more!

Ik heb en flauw maar oprecht antwoord. Ja ik zou voor hetzelfde kiezen. In de overtuiging dat ook leed en pijn bij nieuw hoort.
Bedoel je dat je leed en pijn hoopt te voorkomen door niet voor ‘nieuw’ te kiezen?
Eerst maar de vorm: mooi!
Dan de inhoud: not my cup of tea.
Ik wil geen enkele relatie met een paar schoenen vergelijken of vergeleken zien, niet met nieuwe en niet met oude… Maar ja, dat ben ik. Veel van wat je schrijft kan ik volgen en voelen, maar net zoveel is in afstandelijke orbit.
En een antwoord op je vraag: ik kies voor nieuw als ik dat in mijn context nodig heb. Dus kies ik vaker voor hetzelfde!
Ben benieuwd welk(e) stukje(s) in mijn blog jij als ‘afstandelijk’ ervaart
Ik bedoel dat je pijn en leed niet kunt kiezen. En dat ik tevreden ben met wat ik heb. En dagelijks als nieuw ervaar. Zie mijn #WOT associatie met nieuw.
Ik kies voor hetzelfde. Want nieuw.
Mijn antwoord:
Het hangt ervan af. Als het om schoenen gaat: Ja. En je zal altijd zien dat die schoenen overal uit het assortiment zijn.
Als het om een relatie waar de sleet op zit gaat: Nee. Want het kost zo gruwelijk veel energie om een beschadigde relatie weer vlot te trekken. En als nieuw wordt die relatie nooit meer.
Ik laat gemakshalve even buiten baschouwing of er kinderen in het spel zijn. Dat compliceert een en ander namelijk nogal.
Helemaal als er kinderen in het spel zijn kan het lastig zijn om te handelen naar je gevoel. Veelal neemt ons denken (automatisch gedrag, oordelen) dan een (te) grotere rol in dan ons gevoel . . .
Vind het een aardige metafoor, ik heb zelf veel moeite met mijn oude schoenen weg te doen, ze lopen altijd zo lekker, zo vertrouwd, maar het is slecht voor mijn voeten, slecht voor mijn houding en uiteindelijk hele lijf,
dat geld voor relaties soms ook…
nieuwe schoenen kunnen soms knellen, voelen niet heel prettig aan, lopen wat ongemakkelijk, die moet je inlopen, tot ze goed voelen, als dat te lang duurt, dan moet je niet blijven doorlopen.
Precies.
En soms gaat het allemaal nét even anders als je bedacht had
In mijn overtuiging kun je niet voor hetzelfde kiezen. Niets blijft hetzelfde. Iets nieuws kan nooit hetzelfde zijn. Je kunt ook iets huidigs niet hetzelfde overdoen. Je hebt de kennis van nu. Als je hetzelfde opnieuw doet met de kennis van nu kun je in theorie op hetzelfde eindpunt uitkomen, maar de beleving is dan anders.
In elke situatie kan je beleving inderdaad heel anders zijn, ook al zijn de omstandigheden hetzelfde.
Ik sluit me aan bij Peter. Dat wou ik zeggen, maar is al gezegd. Kies dus altijd voor nieuw.
Behalve met schoenen: daar zou ik soms nóg wel een zelfde paar van willen hebben
“Als ik voor iets nieuws zou mogen kiezen,
zou ik dan kiezen voor hetzelfde?”
Absoluut, geen haar op mijn hoofd die daar zelfs aan twijfelt! We zijn al lang bij elkaar, en de schoen (netzoals leren schoenen) gaat steeds beter passen
Niks aan veranderen dan
mijn relatie heeft mss wel haar shueren maar nooit nooit ga ik “nieuwe schoenen”kopen.
vind tegenwoordig dat er veel te licht over gedacht word
mmm haarscheuren ik zoek maar nieuwe …
Mooie vergelijking, zoals je ‘m schrijft…
sommige mensen kiezen niet voor nieuw omdat het oude, hoe naar en vervelend dan ook, bekend is. en wat zij kennen is voor hun een bepaalde veiligheid … als het je tegenhoudt, beperkt, (in ontwikkeling, groei, veiligheid, liefde) is het misschien eens zaak het een en ander onder de loep te houden …
nieuw is ook terugkijken op wat was en kiezen voor een afslag.
Angst is wat ons vaak tegenhoudt om voor ‘nieuw’ te kiezen. En de angst voor de angst lijkt soms nog groter…
Vaak antwoord ik op deze vraag dat ik graag iets anders zou willen kiezen, maar dat niet mogelijk is, als ik iets anders zou kiezen, zou ik kunnen vergeten wat mij maakt tot waar ik nu ben…
Graag zou ik een paar keuzes in mijn leven over willen doen, maar dat bekent dus ook dat mijn leven zoals deze er nu uit ziet er waarschijnlijk niet zou zijn… en als ik dan bedenk wat ik nu heb, dan antwoord ik graag dat ik voor hetzelfde zou kiezen…
Wat je ‘toen’ koos was je keuze toen. En vaak zou een keuze die we op een ander moment zouden maken een andere zijn. Gewoonweg omdat het een ander moment is, we voelen en zijn anders, de omstandigheden zijn anders enz. Zo ongeveer?
Mooi hoe je mij aan t denken zet terwijl ik het eigenlijk allemaal best weet. Toch zou ik relaties niet met schoenen willen vergelijken omdat ze net zo verschillend zijn als leven en dood
Het gaat mij ook niet zo zeer om het vergelijken. Het is voor mij meer een ‘hardop denken’ om alles helder te krijgen. En dat zie ik dan in beelden, waardoor ik het voor mijzelf soms makkelijker kan omzetten in woorden. Zoiets ongeveer