Reacties voor Sonja Broekhuizen

Reactie op Weerstand een keuze? door Jan Nieuwenhuizen

Jan Nieuwenhuizen — Sun, 19 Feb 2012 18:56:45 +0000

Als er iets gebeurt of als je iets overkomt wat je liever niet
hebt, kan het zijn dat je weerstand gaat bieden. Zolang je kiest
weerstand te blijven bieden, zal de situatie, het lijden,
voortduren.

Of, zoals Lao Tse zei: Life is a series of natural and spontaneous
changes. Don’t resist them, that only creates sorrow.

Of je de keuze hebt om al dan niet weerstand te bieden? Als je
daar geen duidelijkheid over hebt, let dan eens op als je in zo’n
situatie bent.

Reactie op Weerstand een keuze? door Saskia van der werff

Saskia van der werff — Sun, 19 Feb 2012 17:43:02 +0000

Weerstand omringt me als een lijfelijke laag om mijn wezen en beschermt me, zonder dat ik me er bewust van ben. Maar als ik er geen aandacht aan schenk trekt zich het koordje aan als een keurslijf dat opeens geen onderdeel meer van me is. Waar mijn weerstand stopt en mijn keurslijf begint, is een onderzoek dat altijd anders is. Ik adem door.

Reactie op Weerstand een keuze? door Sonja

Sonja — Sun, 19 Feb 2012 16:48:27 +0000

. . .
*ik omarm wat je schrijf; kan geen ‘juiste’ woorden vinden*

Reactie op Weerstand een keuze? door Steven Gort

Steven Gort — Sun, 19 Feb 2012 16:36:53 +0000

Weerstand ervaar ik bij het lezen van dit blog en de reacties. Weerstand is als zuurstof. Je kunt niet zonder. Weerstand is als water. Je gaat er dood van als je er teveel van drinkt. Weerstand is schade aan je hand. Als je met een scherp mes snijdt. Weerstand is die wekker uitdrukken. De snoozer z’n werk laten doen. Weerstand laat zich niet vangen. In woorden. In begrip. In delen. Weerstand duiden is jezelf voor de gek houden. Alsof dat verklaarbaar is. Iets voelen.

Ik gun je af en toe momenten zonder weerstand. Laat al die (extern) opgedrongen veronderstelde verklaarbaarheid los. En leef! Lieve schat, doe jezelf niet tekort met al die vragen. Wees. En ben. Jij. Jou. Voor jezelf. Voor mij. Voor niemand.

Kus.

Reactie op Weerstand een keuze? door Sonja

Sonja — Sun, 19 Feb 2012 16:33:02 +0000

Rake woorden Michiel !
Ook deze woorden laat ik (net als Willemijn schreef) even op mij inwerken.
Ze behoeven aandacht voordat ik er écht op kan reageren . . .

*wordt vervolgd*

Reactie op Weerstand een keuze? door Sonja

Sonja — Sun, 19 Feb 2012 16:29:49 +0000

Hoi Willemein,

Dank voor je aanvulling !
Mooi, verhelderend en duidelijk beschreven.

Er staat veel in wat je schrijft.
Heel veel . . .
De komende dagen zal ik jouw stuk daarom dan ook nogmaals een paar keer lezen en kom ik terug met een aanvulling hierop

Liefdevolle groet,
Sonja

Reactie op Weerstand een keuze? door Michiel

Michiel — Sun, 19 Feb 2012 16:27:13 +0000

Nog iets over de pauze knop:
het aspect ‘pas op de plaats’ vind ik heel treffend; dat is wat er gebeurt als je weerstand tegen komt.
minder treffend aan analogie met de mechanische pauze knop vind ik dat het suggereert dat je van pauze af doorgaat in de zelfde beweging.

Terwijl je na de pauze of time-out overal heen kunt. Het is een pas-op-de-plaats op een knooppunt. De time-out helpt je om nog veel meer vervolgpaden te zien in alle richtingen.

Reactie op Weerstand een keuze? door Willemein

Willemein — Sun, 19 Feb 2012 15:31:08 +0000

Hoi Sonja,

Ik zag je blog en deze zet me aan het denken.
De weerstand die ik op dit moment herken bij mezelf is de weerstand om volledig aandachtig te zijn, maar als ik dieper kijk dan zie ik dat die weerstand pure angst is, afkomstig uit het verstand. Dan is er nog de weerstand die ik voel wanneer ik merk dat het pijnlichaam in mij ontwaakt, waar ik vervolgens weerstand tegen ga bieden, maar het put me uit en zorgt ervoor dat ik me in het gevecht alsnog verlies.
Inmiddels begin ik te begrijpen dat het niet werkt om te vechten en weerstand te bieden tegen situaties en tegen gevoelens die ik van binnen voel, in plaats daarvan train ik mezelf om de identificatie met het pijnlichaam, ego en verstand los te laten. Door mezelf over te geven aan het moment, door me bewust te zijn van alles wat ik voel, hoor en zie ontstaat er ruimte, in die ruimte gaat alles weer stromen, daar is geen plek voor weerstand.
Voor mijn gevoel is weerstand als een sluier, gecreëerd door het ego om je het zicht te ontnemen. Vergelijk het met het maken van een nieuwe begin, het leven veranderd constant en steeds weer beginnen we aan een nieuwe cyclus, voor het ego die alleen kan bestaan in de wereld van tijd en vormen is dit onwijs beangstigend, simpelweg omdat het bang is om de controle te verliezen.
Wanneer ik erge snack buien krijg en opeens veel slechte dingen wil eten dan voel ik ook weerstand, kijk ik dieper naar de hele situatie in het geheel dan zie ik dat ik me in eerste instantie vul met dingen van buitenaf omdat ik een leegte voel van binnen, dat is de kern en de rest is gevolg, zou ik die kern aanpakken dan zullen de buien stoppen en de weerstand zou niet meer bestaan, misschien geeft in dat geval de weerstand ook wel aanleiding om even stil te staan bij wat ik van plan ben.
Interessant is het om vervolgens te gaan kijken naar welke voeding ik op dat moment het meeste verlang, want ook daarin zit weer een boodschap verborgen.
Er is nog een weerstand die ik voel, de aller grootste, dat is de weerstand om op aarde te zijn, maar ook deze is weer een vorm van pure angst.
Als ik denk aan de weerstand die mensen bieden tegen een ziekte dan is dat er ook eentje van angst, mensen krijgen het idee te moeten vechten tegen het lichaam, terwijl het lichaam alleen maar weerspiegelt wat er in het verstand om gaat. Elke ziekte heeft een diepe boodschap in zich, zouden wij die boodschap begrijpen dan zouden we niet meer vechten tegen een ziekte maar deze juist welkom heetten, ernaar luisteren en bedanken voor de les.
Dit alles vergt veel inzicht en veel bewustwording, een stadium waar niet iedereen al aan toe zal zijn en dat is prima.

Mijn conclusie is dat zodra we een bepaalde bewustwording hebben en door de weerstand heen kunnen kijken om te zien wat er achter de sluier schuilgaat dat we dan inderdaad een keuze hebben, we zouden simpelweg het gordijn open doen.

Liefs van Willemein

Reactie op Weerstand een keuze? door Sonja

Sonja — Sun, 19 Feb 2012 11:34:06 +0000

Zo herkenbaar over het bewust loslaten & skippen & ruimte nemen . . . !
Zie laatste tijd meer mensen om mij heen die ditzelfde ervaren. Alsof we in een spagaat zitten. En ik voorzie dat dat nog wel ‘even’ zal duren en alles, uiteindelijk, steeds duidelijker zal zijn

Reactie op Weerstand een keuze? door Hendrik van der Ham

Hendrik van der Ham — Sun, 19 Feb 2012 09:04:43 +0000

Sonja, leuke blog. Weerstand willen we hebben om het leven aan te kunnen en niet ziek te worden, maar te veel weerstand laat ons niet stromen en juist dat hebben we nodig om naar de volgende fase en volgende ervaring te gaan… Dus los laten, skippen (oa afspraken en mensen uit je vrienden lijst) en minder doen van verplichtingen die alleen verplicht zijn, niet naar de overheid maar naar demanding kennissen (want zijn het eigenlijk wel vrienden), geeft ruimte om door te stromen.

En als elders besproken ik neem het contact probleem er wel ff bij…

gr Hendrik van der Ham, oa seventh.nu