Onverwacht naar het strand: als een kind zo blij! Een van de weinige momenten dat ben als een onbevangen kind en het aantal keren “oooooooh”, “Yeahhh” en “jeetje wat is dit fijn” zijn zichtbaar en hoorbaar.

Het genieten is groot, intens en oprecht. Genieten van de inmens grote zee, de kracht van het water, de zilte lucht, de wijdsheid, de veranderende wolken, schelpen, schuimkoppen, hoge golven, de ondergaande zon…

En eigenlijk geniet ik het meest van mij. Omdat ik mij daar, met m’n voeten in de zee, kan ‘zijn’ op dat moment. Kan zijn die ik ben, ontdaan van al m’n overtuigingen en ingewikkelde levensmomenten. Dan sta ik met m’n voeten in de zee, verbonden met dat wat er is, op dat moment, niks meer, niks minder. Wetend dat dit altijd een plek zal zijn waar ik terug zal keren, ongeacht hoe ik voel of in welke fase van mijn leven ik mij bevind. Met mijn voeten in zee kan ik altijd mijzelf zijn: als een kind zo blij…