Daar staat ze. Op het podium tijdens Puur Ervaren*. In de picture en ruim drie minuten lang alle aandacht voor haar. Ze is zichtbaar onzeker, zo de eerste keer in de schijnwerpers. Het enige wat zij voelt is haar bonzende hart, laat ze weten.

Als ze er eenmaal staat dan staat ze er ook. Zenuwachtig wiebelt ze af en toe heen en weer van de ene op de andere been en speelt wat met de microfoon. Ze neemt de tijd om contact te maken met het publiek en haalt zichtbaar een paar keer diep adem voordat ze aan haar verhaal begint.

Kwetsbaarheid laten zien

De kleurig uitziende vrouw met haar blonde lokken vertelt dat 2014 voor haar gaat over kwetsbaar durven zijn. Dat ze goed in staat is een ander de ruimte en veiligheid te geven om dat te tonen, maar door haar perfectionisme daarin streng is voor zichzelf.

Tijdens haar verhaal knippert ze zichtbaar nerveus af en toe met haar ogen en en friemelt met haar vingers.

Ze vertelt over het boek dat ze aan het schrijven is en over haar worsteling over wanneer je jezelf een schrijver mag noemen. Dat haar boek over angst en schaamte gaat en veel mensen behulpzaam zal zijn in hun zoektocht naar antwoorden en oplossingen voor een leuker en blijer leven.

Vrijheid ervaren

Heel bewust heeft ze haar weg naar dit podium bewandeld. Omdat ze vrijheid wil ervaren. Ze wil zich niet langer opgesloten voelen door haar manier van leven, die veroorzaakt is door angst en schaamte. Dat is wat ze wil delen met anderen. Met de hele wereld eigenlijk. Dat het ervaren van die vrijheid, hardop durven dromen, mogelijk is.

Lef hebben

Wat laat deze vrouw zich ongelooflijk kwetsbaar zien. Wat toont zij zich dapper door het verhaal dat zij vertelt en de manier waarop zij zichzelf laat zien.

Wat is ze een krachtige vrouw

Vol trots kijk ik de rest van het filmpje dat werd gemaakt tijdens haar podium debuut. Ongelooflijk trots ben ik op haar. Met een behuild gezicht neem ik samen met haar het applaus in ontvangst.

Wat hou ik van die vrouw op het podium!

En die vrouw: dat ben ik . . .