Op het perron staan mensen met half dichtgeknepen ogen te genieten van het zonnetje, waardoor het wachten op de trein opeens als minder vervelend wordt ervaren. Ook aan hun kleding is te zien dat ze blij zijn met de stijgende temperaturen. Hun dikke winterjassen worden voorzichtig vervangen door een kort jack en de kleuren van hun kleding is een stuk vrolijker dan een paar weken terug.

In de trein plaatsgenomen zitten schuin tegenover mij twee meisjes. Ze voeren een discussie op een manier alsof niemand hen kan horen en geven elkaar hun ongezouten mening. Ik geniet van hen, omdat ze in staat zijn te doen alsof ze in hun eigen wereldje leven en zich daar omheen niets of niemand anders bestaat. Zij kunnen dat blijkbaar. Ze trekken zich niks aan van de rest van de medereizigers en zitten gewoon even lekker te mokken tegen elkaar. Ik vind ze puur en oprecht in hun manier van communiceren en aan hun hele lichaamshouding alleen al is ook te zien wat voor soort gesprek ze samen voeren. Ze knikken veelvuldig bevestigend elkaar regelmatig met een lange ‘Jaaaaa’. Twee mopperende pubers die alles gewoon even stom vinden. En ‘irritant’ is blijkbaar weer een hip woord. Als ze hun gesprek daarna overgaat in een verhaal over het wel of niet daten met een leuke jongen is alleen nog maar gegiechel te horen. Ik vind ze leuk, deze twee meisjes, en met een grote glimlach observeer ik hun onbevangen manier van contact hebben.

Nadat ze de trein hebben verlaten neemt er een mooie vrouw van halverwege dertig plaats op hun plek. Ondanks dat ze gehuld is in hippe kleding valt vooral haar gezicht mij op. Ze draagt pastelkleurige roze lippenstift op haar mooie, volle lippen. Een grote zonnebril verbergt zo ongeveer haar halve gezicht waardoor haar ogen geen glimp van de voorjaarszon kunnen opvagen. En ook in de trein kiest ze ervoor maar gedeeltelijk zichtbaar te zijn voor haar omgeving. Onder haar wat korte broek zie ik blote voeten in haar gympen en ik krijg het koud als ik haar blote stukje been zie. Want ondanks het lekkere zonnetje vind ik het nog te koud voor blote benen.

Vlak daarna is het voor mij tijd voor mijn overstap en ondanks het frisse windje van vandaag, geniet ik van de winterzon. Wat mij betreft mag de lente beginnen en de zon zich veel vaker laten zien. Laat de lente nu maar komen: ook ik ben er helemaal klaar voor!