Mijn eigen boek schrijven

Soms begrijp ik niet waarom ik koos voor mijn eigen boek schrijven over schaamte en taboes. En ondanks dat ik van mezelf altijd op een eerder genomen besluit terug mag komen, deze keer (b)lijkt er geen ontkomen aan! Het schrijven van dit boek is voor mij de enige juiste weg…

Tijdens mijn schrijfproces ervaar ik geen bergen of dalen. Alleen maar geëffende paden in een wonderschone omgeving. Hoogstens zijn er een paar kuilen en wat heuveltjes, wat anders is dan mijn leven zoals het tot nu toe is verlopen: ik was verdwaald. Wat dat betreft viel het moment dat ik begon met het schrijven samen met de start voor de rest van mijn leven.

Samen reizen

Het schrijven van mijn boek is een proces op zich. Eentje die geleefd dient te worden. Niet in mijn eentje, maar samen met anderen. Vele anderen. En zo af en toe kom ik mensen tegen tijdens deze reis. De ene keer om iets van hen te ontvangen, de andere keer om hen iets te geven. Er is altijd interactie en de energie stroomt rijkelijk beide kanten op.

Ik vind het spannend

Een paar weken terug vroeg ik mij af ‘Ga ik door met schrijven over taboes?’. Nu ik volmondig JA heb gezegd tegen het schrijven van mijn boek wordt ik opeens gebeld en gemaild om interviews af te nemen met mensen die willen vertellen over hun taboes en schaamte. Omdat zij, net als ik, hun leven willen leven op een manier waardoor zij vrijheid ervaren.

Ondanks de herkenning van anderen als het gaat over schaamte en taboes, vind ik het spannend om het boek te schrijven.Om mijn eigen nog niet (h)erkende schaamte en taboes in het licht te zetten. Mijn behoefte is groot om al mijn aannames, overtuigingen en oordelen te kennen zodat ik kan kiezen of ze me nog langer behulpzaam zijn. Of er zonodig afscheid van nemen.

Maar wat is het dan, dat je het als spannend ervaart?

Ik weet het niet precies. Kan het niet altijd plaatsen. Alles waarover ik schrijf heb ik, soms al vele malen eerder, gezegd. Geleefd ook. Overal heb ik eerder woorden aan gegeven. Daarom begrijp ik niet waarom het nu anders voelt. Intenser dan ooit tevoren. Er blijkt iets veranderd in de ervaring van het doorleven.

Ja, dat is juist. Zo is het ook. Voorheen gaf je er enkel en alleen woorden aan. Leken het stukken uit een foute film of een slecht boek. Kon je je verhaal vertellen zonder soms enige emotie te ervaren. Slechts het lege gevoel van toen ging dan aan je voorbij. En dat is wat er nu wezenlijk veranderd is.

Doordat ik er keihard aan heb gewerkt en alles z’n eigen plek heb gegeven?

Op enig moment ben je gaan zitten, voelen en ervaren. Heb je ervoor gekozen te doen wat goed is voor jou. Door alle tijd en ruimte te nemen die je nodig hebt, zodat je verder kunt om jouw leven te gaan leven. Daardoor valt alles valt nu op z’n plek en is er samenhang in het geheel. Alles is verbonden. Jij bent één aan het worden. Aan het helen. Een geheel. Alles. Je aan het ontdoen van alles wat écht weg kan. Ont-doen. Aan het loslaten. Zowel spullen als mentaal, fysiek en emotioneel. Ont-moeten.

Soms baal ik enorm. Dan gaat het me niet snel genoeg. Of wil het niet zoals ik wil. Krijg ik op dat moment niet helder wat ik precies wil of moet. Ben ik de essentie van dit alles kwijt op dat moment.

Maar ik ben nu gelukkig wél zo ver dat ik volmondig kies voor overgave en vertrouwen! En dat voelt als een stevige bodem van waaruit ik verder kan. Daarop kan ik mijn leven bouwen.

Al jouw aannames, overtuigingen, oordelen, en taboes worden op deze manier langzamerhand zichtbaar. Krijgen bodem. Niet langer die ledigheid zoals de dalen die je jaren hebt ervaren. Nee, ze krijgen nu grond. Een prachtige plek, met liefdevolle aandacht van jou en de mensen om je heen.

Dat is inderdaad zoals ik het ervaar. Door opnieuw kiezen kan ik steeds vaker zeggen dat ik een blij en gelukkig mens ben.

Er is leven op de plekken waar jij je nu begeeft. Je bent in staat te Zijn en te verblijven op die plekken waar je voorheen van weg vluchtte. Je bent niet langer bang en angstig bent er anderen tegen te komen.

Eerlijk zijn duurt het langst, zowel naar mezelf als naar de ander.

Je kijkt het leven nu aan met een glimlach van oor tot oor: het leven omhelst jou. En jij omarmt het leven. Op een manier die jou past. Jij voelt en ervaart een vrijheid die je tot voor kort niet voor mogelijk hield. Een manier van VRIJ-ZIJN die je een ieder gunt. Met de mensen om je heen wilt delen. Ze het ook wilt laten ervaren. Maar zoals jij weet zijn daar geen woorden voor. Je kunt mensen enkel en alleen jou laten ervaren. Hen deelgenoot maken van jou en jouw manier van leven. Dat met hen delen. Er zijn op een manier die voor jou prettig voelt. Alleen dan zal er energie twee kanten op stromen: een gevende- en ontvangende energie. Omdat je onvoorwaardelijk kunt zijn die je bent. Altijd en overal.

Eén reactie

  1. Jacob Jan 25/11/2013 om 09:58 - Antwoorden

    mooi…

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt geanonimiseerde analytische cookies. Mag ik ook mijn marketing cookies in de browser opslaan om de website en mijn aanbod nog beter te maken? Klik dan op "Tuurlijk, Sonja!". Meer over de cookies kun je lezen in mijn privacyverklaring.

Lees vorig bericht:
Ik was verdwaald

Wanneer verdwaal ik? Als je gaat zoeken naar een manier die jou (nog) niet eigen is. Zoekt naar een onbekende...

Sluiten