Oké: ik had graag kunnen zeggen dat ik met mijn praktijk een volle agenda heb. Dat ik vaker een geweldige sessie kan geven en mijn workshops drukker bezocht worden.

Blijkbaar heb ik andere dingen te doen nu. Niet altijd een ‘leuk’, maar mijn proces is er wel één van mooie inzichten en bijzondere ontmoetingen. Hoe meer ik mijn denken kan laten voor wat het is, vertrouwen heb en kies voor overgave, hoe meer ontspanning en duidelijkheid het mij geeft. Uiteindelijk dan. Want jeetje zeg: wat schiet ik soms nog in een kramp! Zo eentje waarvan het dieptepunt zó intens is dat ik soms paniek ervaar. En zo plotseling als die paniek toeslaat, zo kan die ook opeens weer over zijn.

Ja, ja: lach jij maar…

Gelukkig zie ik steeds sneller dat het ‘grapjes van mijn denken’ zijn. Het schudt mij wakker. Laat mij ervaren hoe ik ervoor sta op dat moment. Hoe ik soms aan het vechten ben, als een soort van overleven. Veelal veroorzaakt door overtuigingen die mij op die manier wél duidelijk maken: “Wil ik dit nu echt nog langer op deze manier? Levert op deze manier hiermee omgaan mij nog langer op dat waarom ik mij tot nu toe bleef verbinden met deze overtuiging? Of kies ik voor een andere manier? Wat is mij behulpzaam? Waar kies ik voor?”

Ik kies

Wauw. Wat mooi toch ook. Het voelt haast als weer een volgende mijlpaal*. Zo eentje die je niet kunt plannen. Niet kunt afdwingen ook. Die je bereikt door ‘gewoon’ te leven. Aandacht te hebben. Zijn met wat er wél is. En dan keuzes maken, hoe daarmee om te gaan. Zoiets.

Kiezen. Voor mezelf. Omdat ik dat mijzelf toelaat. Het mijzelf gun. Niet langer totdat ik wacht dat een ander mij het toestaat, waarmee ik mezelf ondergeschikt maakt aan een situatie. Mij ermee identificeer. Soms de indruk heb dat ik degene ‘moet’ zijn die een situatie verandert, daarmee de verantwoordelijkheid van de ander op mij neem, de ander daardoor zijn dingetje ontzeg, enz.

Loslaten

Zowel ikzelf als de ander zijn erbij gebaat als ik nu andere stappen zet in mijn leven. Andere keuzes maak. De bezem er doorheen. Grote schoonmaak hou. Sorteer. Nog selectiever mag zijn met wie ik mijn energie wil delen.

Eigenlijk best wel mooi dan ook dat het leven loopt zoals het loopt. Ik nu een dusdanig lege agenda heb die ervoor zorgt dat ik een dagje langer op een mooie plek kan blijven, kan genieten van het weer, éénzijn met de natuur, samenzijn met goed gezelschap.

Lang leve de vrijheid. De vrijheid van ‘jezelf kunnen toestaan het leven te leven dat je wilt. In welke hoedanigheid dan ook…’.

* Deze blog is onderdeel van #WOT (Write On Thursday) met deze week als onderwerp Mijlpaal*.  Zie voor uitleg en andere #WOT-schrijvers de blog iBlogBuddy van Irene. Lees ook de andere #WOT-blogs van Sonja.

Lees ook