Op zoek naar mijn engel die verlossing brengt. Die mij inzicht geeft in al mijn levenslessen. Voor rust zorgt, zodat ik verder kan. Nee: pas écht van start kan gaan. Nu heb ik soms het gevoel vleuggellam te zijn. Daardoor niet verder te kunnen. Soms zelfs het gevoel te hebben te vallen daardoor. Of te worden teruggeworpen.

Waarom ben ik geboren?

Wat voor doel dient het allemaal? Wat heeft het voor zin gewapend te zijn met spiegels die ik anderen voor kan houden? Ze hebben maar één kant, die spiegels. Daardoor ben ik niet altijd in staat een spiegel op een dusdanige manier te draaien om er zelf in te kunnen kijken. Er zelf profijt van te hebben. Mezelf met open armen liefdevol te omhelzen. Mezelf liefde te geven. Leifde te voelen en te ercaren.

Angst voor wat komen zal

Kiezen om te ontvangen, hoe moeilijk soms ook. Niet langer “Ja maar” uitroepen bij goedbedoelde feedback. Geen verweer geven bij liefdevol advies. Of het idee hebben dat de ander het fout of verkeerd zou doen, zijn of haar liefdevol handelen.

Tegenslagen van onlangs en lang geleden zorgen ervoor dat ik voorzichtig ben. Soms. Soms zelf zó voorzichtig dat ik de ander afwijs of op afstand hou. En toch hebben alle ervaringen, zelfs die zorg(d)en voor tegenslag, mij sterker gemaakt. Want mijn wereld draait door. En hoe meer ik mijzelf binnen laat, des te beter ben ik ook in staat een ander toe te laten. Ik leer mijzelf steeds beter kekken. Weet steeds beter wie ik ben. Ik tast niet langer in het duister. Nee, voor mij gaat steeds meer de zon schijnen. Op elk gebied. Steeds beter ben ik in staat mijn leven te leven op een manier die ik als ‘fijn’ en ‘prettig’ ervaar. Ongeacht of dat in een hokje past, dus weg van een veilig onderkomen en zekerheden. Ik kies voor ‘lef’. Voor ‘openheid’. Voor onbekende grond onder mijn voeten. Soms zelfs voor onbekende verre horizonnen, afgewisseld met mijn nabije veiligheden. Elkaar afwisselend. Onderzoekend wat NU past .

Hup

Alles overboord en springen. Er voor gaan. Volledig. Beter nu kiezen en doen, dan altijd weemoedig achter omkijken omdat ik spijt zou hebben de sprong niet te hebben gewaagd. Ik sta hier. Nu.

En morgen? Geen idee. Dan kijk ik waar ik dan sta, onderzoek mijn plek en zeg dan weer “Ik sta hier”. En mijzelf de vrijheid geven om ook dan weer te kiezen. Ik weet niet wat ik dan zou kiezen en dat hoeft ook niet. Als ik mijzelf mag zijn van mij zorgt dat voor een horizon zonder wolken, waardoor ik een brede, wijdse blik heb. Dat zorgt ervoor dat mijn blik dus duidelijk is. Ik beter en goed kan zien waar ik ben, de weg die ik bewandel zal duidelijk zijn en dat waar ik heen ga zal mij helder zijn. Ongeacht welke kant mijn kompas op zal wijzen.

Mijn hele reis zelf, naar welke bestemming dan ook, zal verklaren wat de inhoud van mijn rugzak is, niet andersom.

Jarenlang had ik mijn ogen gericht op de inhoud van mijn rugzak, mij afvragend wanneer er op welke plek ik mijn ‘souveniers’ in mijn rugzak stopte. Ik heb ze niet langer nodig en het zoeken is gestaakt. De oude souveniers hebben een plek gekregen, zijn weggeveven aan anderen voor wie ze nog behulpzaam kunnen zijn, of weggegooid. Ze zijn opgeruimd. Het is klaar. Net als mijn oude rugzak zelf. Oud, versleten en veel te zwaar. Als jij meer wilt weten van mijn oude zoekoprachten wil ik ze graag met jou delen, maar ik ben er klaar mee: tijd voor (ander) ‘Nieuws’ & ‘Moois’. En wellicht is er ooit op een dag wel een moment dat mijn rugzak al heel lang leeg is. Of niet langer van zware, onhandige inhoud voorzien, maar enkel in bezig genomen door een paar praktische zaken die handig blijken voor onderweg. Die ik wat langer bij mij wil dragen omdat ze me wat langer behulpzaam zijn. Niet omdat ik ze, zoals in het verleden vaker gebeurden, bewaar uit angst, bijvoorbeeld omdat ik ze niet los wil laten. Of omdat ik geen keus wil maken.

Nee: NU kies ik!

Hoogste tijd om anders te kiezen. Ik wil niet langer last hebben van een zwaar gevoel, van een weerstand die ik met mij meedraag. Daarom neem ik er dan ook de tijd voor om mijn hele rugzak leeg te gooien. Ik ga onderzoeken wat ik wil bewaren en nog voor korte of langere tijd met mij mee blijf sjouwen. Dat, in plaats van ‘alles blijven doen omdat ik dat altijd al deed’.

 

Kies bewust

  • Gooi tijdig je deuren open om er een frisse wind doorheen te laten waaien
  • Neem alle tijd voor jezelf die je nodig hebt om te doen waar je blij & gelukkig van wordt
  • Luister naar de woorden die anderen je zeggen
  • Deel je liefde: er is in overvloed!
  • Hou jouw ogen op je eigen horizon
  • Iedere dag opnieuw kiezen: “Is dit wie ik ben? Of wil ik het anders?”

Pin It on Pinterest